14 OCAK 2009 ÇARŞAMBA

Oray Eğin oray.egin@aksam.com.tr

İşte adım adım sistematik medya operasyonu

Birkaç ay önce önce e-mail bombardımanları başladı. Yalçın Küçük'ün Apo'yla fotoğrafları belli ki servis edilmiş, birileri tarafından yayılıyordu. Sonunda yandaş medyadaki misyoner gazeteciler tarafından kullanıldı.
Fotoğraflar eski, Yalçın Küçük'ün kitaplarında yer alıyor. Dahası Prof. Küçük bu konuyla ilgili davaların çoğundan da beraat etmişti geçmişte. Dün, avukatı Talay Akat'ın da açıkladığı gibi: 'Bir kısmı afla, ertelemeyle düştü ama maalesef ilk kez ortaya çıkıyormuş gibi bir hava oluştu. Oraya bilimsel çalışma için gitti, hiçbir zaman da saklamadı.'
Yalçın Küçük toplam iki kere görüştü Abdullah Öcalan'la. Bunların bir kısmı geçmişin sol-liberal dergisi Sokak'ta yayımlanmıştı. Sonra da Yalçın Küçük hem röportajları hem de fotoğrafları kitaplaştırdı. Yasal olarak satılan, piyasada bulunan kitaplar. 'Ele geçirilmesine' ya da 'keşfedilmesine' gerek yok...
Yazık ki bunları görev edinen gazetecilerin cehaleti bunları 'şok belge' olarak değerlendirmeye elverişliydi.
Oysa yıllar öncesinden komplolar kurulmuş, tartışılmış, sonunda aklanmış ve konu çoktan kapanmıştı.
Ama geçen sene birileri bu konuyu deşti, yeniden gündeme getirdi. Demek ki maksatlıydı.
Aynı şey Doğu Perinçek için de geçerli. Geçmiş yıllardan kalma dosyalar ısıtılıp ısıtılıp yeniden önümüze kondu. Onun da Apo'yla fotoğrafları tekrar çıkartıldı.
Amaç iki ismi de PKK sempatizanı gibi göstermekti.
Ancak eski fotoğrafların yeterli olmadığı düşünülmüş olmalı ki devreye Fehmi Koru girdi birkaç ay önce. Artık bir hedef gösterme platformuna dönen köşesinde Yalçın Küçük'ün PKK'yla ilişkisini ele alıp bir de işin içine Mesut Yılmaz'ı kattı.
Elbette işin Mesut Yılmaz'lı kısmı da yeni değildi. Yılmaz, 1999'da Küçük'e dava açmış ve kazanmıştı. Bu konu da 10 sene önce kapanmıştı kısacası.
Bu da yetmedi, yandaş medyanın en kontrolsüz yayınlarını yapan tetikçisi atv Haber'de Yalçın Küçük'ün PKK'dan para aldığına dair haberler yapıldı. Bu kanalın haber bülteni en ağır yargısız infazları yapıp en ilgisiz insanları bile hedef gösteriyordu. Yalçın Küçük de hayatında ilk kez atv'ye dava açtı.
Bütün bu yayınların peşi sıra gelmesi bir tesadüf değil, artık bu kadarını anladık. Ortada sistematik bir yıpratma kampanyası olduğu çok belli. Zaten bu gibi yayınların hep aynı yerlerde ortaya çıkması fazlasıyla manidar.
Hep sabıkası olan, hep bir şekilde şaibeyle yaklaştığımız medya grupları...
Bu yayınların galiba gerçekten belli noktalarda etkili olduğu ortada. Önceden birileri servis ediyor, bu mecralar kullanılıyor, zemin oluşturuluyor, sonra hedef gösterilenlerle ilgili yargı devreye giriyor.
Doğrusu çok ilginç. Yandaş medyadaki kimi yayınlar bu ülkedeki hukuk sisteminin işleyişi açısından hakikaten kılavuz mu?
Eğer öyle değilse, sorgu esnasında Yalçın Küçük'e sorulan ve daha evvel telaffuz edilmemiş bir şey gösterilebilir mi?
İlk haberlerden okuduğumuz kadarıyla Yalçın Küçük'e hep bu gazetelerde yazılan, kendi kitaplarında yayınlanan konular sorulmuş. Yine Apo, yine PKK... Aynı konular. O da bıkmadan yanıt vermiş, zaten yanıt vermekten hiçbir zaman sıkılacağını düşünmem.
Bir de sorgu esnasında dört kere 'Türk müsün?' diye sorulması var.
Bu sorunun anlamı nedir, ne kastetmektedir?

İsrail'e tepki bombaya dönüştü
Önceki gece evde otururken bir gürültü koptu, yerimden sarsıldım. Daha evvel HSBC bombalandığında aynı şeyi yaşamıştım. Çok yakından, çok gürültülü bir bombaydı bu. Bir süre sonra yaşadığım yerin yakınındaki İsrail ortaklı bir banka şubesine patlama yaşandığı ortaya çıktı.
Etrafında Müslüman insanların yaşadığı, yerleşim alanındaki bir banka şubesine bomba konmuş... Tek gerekçesi İsrail ortaklığı olması... İçeride normalde bir güvenlik görevlisi bulunurmuş, o gece nedense yokmuş. Müslüman ve Türk bir güvenlik görevlisi...
İsrail'e tepki gösterilerin, mollaların yürüyüşlerinin Türkiye'de yepyeni bir teröre dönüştüğüne daha iyi bir kanıt olabilir mi?
Bir devleti protesto etmek isteyenler artık kendi halkları için bile bir tehdit unsuruna dönüştüyse burada bir tedbir almak gerekmiyor mu?
Her gün İsrail konsolosluğunun önünde toplanan mollaları, şeriat özlemcilerini, Arapça slogan atanları, çarşaflıları, sakallıları görüyorum...
Her gün Yahudi aleyhtarı sloganlar atılıyor, yazışmalar dolaşıyor, Türk Yahudileri hedef gösteriliyor...
Ve iş artık bombalamalara vardı...
Bunun adı terördür. Ve bu da İsrail prostestosu bahanesiyle Türklerin Türklere uyguladığı terördür.

Kemancı başımın tacı
Geçen gün Nazlı Ilıcak'ın köşesinde kullandığı keman virtüözü Joshua Bell'le ilgili öyküden bahsetmiştim. Ilıcak'a iletilen bu öyküyü daha evvel de Ergun Babahan'ın köşesinde kullandığını eklemiştim. Önce bir düzeltme. Babahan 17 Aralık 2008'de yazdı kemancı öyküsünü, dün yanlışlıkla yazdığım gibi 2007'de değil.
Fakat daha da ilginci, bir okurumun uyarısı. 24 Aralık 2008 tarihli Milliyet'te de Çetin Altan aynı kemancı hikayesini yazmış. Altan'ı yıllardır okumadığım için fark etmemiştim ben, anladığım kadarıyla o da kendisi dışında hiçbir şeyi okumuyor.
Peki bu Türk köşe yazarlarının kemancı öyküsüne merakı nedir?

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.