12 ŞUBAT 2009 PERŞEMBE

Atılgan Bayar atilgan.bayar@aksam.com.tr

İsrail, Türkiye çizgisine yaklaşırsa kimler apışıp kalır?

Ne sandınız?.. Ari Folman adında bir Yahudi yönetmen, Walt With Bashir (Beşir ile Vals) isimli bir animasyon film yapıyorsa...
Sabra ve Şatilla Katliamları'nı sorgulayan bu film, 'İsrail'de de bir kuşağın anasını ağlattınız,' diyorsa...
Airel Şaron'u Falanjistlerin yaptığı katliama ortak olmakla suçluyorsa...
Ariel Şaron'a katliam haber verildiğinde, 'teşekkür ederiz' deyip sessiz kaldığını ve bazı İsrailli komutanların ve özellikle kadınların seslerini yükselttiklerini, müdahalenin ancak böyle başladığını iddia ediyorsa...
Üstelik bu film, Israeli Academy Awards'ta altı dalda ödül alabiliyorsa...
Ve... 2009 Oscar Ödülleri 'ne 'En İyi Yabancı Film' dalında aday gösteriliyorsa...
Filme katkıda bulunanlar arasında 'New Israeli Foundation For Cinema and Televison' (Sinema ve Televizyon için Yeni İsrail Vakfı) da bulunabiliyorsa...
Bu basit bir tesadüfler zinciri olamaz.
Filistin sorununun çözümü için İsrail içinden bir irade gösterilmeye başlanmış ve İsrail de kendi kendini sorguluyor demektir.
Türk televizyonlarında izlediğiniz Yahudi aydın Roni Margilues'in Tayyip Erdoğan'ı desteklemesi de arızi ve Türkiye'ye özgü bir ilginçlikten ibaret olamaz, diye düşünüyoruz.
Değişimin ruhu her yerde okunuyor.
Son dönemde yaşanan Gazze işgaline tepkiler, dünya Yahudilerinin İsrail devletini ve İsrail devletinin de kendi politikalarını sorgulamaya başladığını gösteriyor.
Türkiye ön plana çıkarken... Mısır çözüme yardımcı olmaya çalışırken... Amerika çözüm için gerekli zemini kurmak için çalışırken...
İşte buradan iddialı bir tezi seslendiriyorum:
Bir İsrail 'Galasnost'unun, bir İsrail 'Prestorayka'sının gelmesi kaçınılmazdır.
İsrail kendi varoluşunu güçlü bir şekilde korumak için çözümün bir parçası olabilmek yolunda irade arayışları yapmak zorundadır...
Türkiye'de bazı safoşların, 'burası garantili ve kazançlı bir pozisyondur,' diye 'geleneksel İsrailcilik' yapması artık size de komik gelmiyor mu?
İsrail Devleti bile kendi politikalarını sorgulamaya başlar ve bir değişimin startını verirken sanırım bizim 'aklıevveller'in, köhne ideolojik kalıpları yüzünden bir kez daha açığa düşüşlerine şahit olacağız.
Nitekim, İsrail Devleti'nin Türkiye çizgisine doğru bir adım atmasının eli kulağında gibi görünüyor.
Bekleyelim.

Sonradan Gurme
Adam, ilk kez 50 yaşında içilebilir bir şarapla karşılaştığı için, bunu dünya alemle paylaşmak istiyor olabilir.
Dandirik İtalyan rizottosu yediğini halklara duyurma hevesinin arkasında piriçten pilavdan başka bir yemek yapılabildiğini öğrenmenin acı travmasının etkisi de muhakkak vardır.
Elbette Türk milletini domuz pastırması türlerinin isimlerini sayarak gıcık etmeye çalışmak ve böyle 'fark' yaratmak da kimilerince 'yazı sanatı,' içinde değerlendirilebilir.
Ama artık hekesin bildiği ve kimsenin söylemediği o acı gerçeği açıklamanın vakti geldi:
Hayatını yemeğe, şaraba, tütüne adamış elitlerin bile doğru düzgün bir 'Bezelye-pilav' yiyebilmek için varoşlardaki esnaf lokantalarını kovaladıkları bu günlerde...
Mönüleri birbirinin tıpkıbasımı, İtalyan görünümlü Romanyalı aşçıların çalıştığı, tatsız-tusuz Deli Bekir restoranlarını halka nispet yapar gibi anlatmaya çalışanlara yeni bir isim takıldı:
'Sonradan Gurme.'
Bana sorarsanız, cuk oturmuş. Türk Gazeteciliğinin Kavramlar Sözlüğü'nde hak ettikleri yeri aldılar.

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.