AKŞAM GAZETESİ | Şansal Büyüka | 2009-02-12
Bu maçtan iyi futbol bekleyecek kadar insafsız, vicdansız değilim...
Bu sahada futbol oynanmaz...
Ama çare yok...
Şartlara uyacaksınız...
Galatasaray, buna rağmen ilk yarıda kötü değildi...
En azından mücadele olarak rakibinin gerisinde kalmadı...
Ama dengeyi bozan Ümit Karan oldu...
İlk yarının son dakikasında gereksiz bir kırmızı kart gördü...
Galatasaray kaptanının göreceği bir kart değildi...
Bu kartı ağır bulanlar olabilir...
Sordum, soruşturdum, yardımcıya 's.....' demiş...
Yardımcı ne yapsın?
Ancak aynı yardımcı ilk golde ince bir ofsaytı kaçırdı mı acaba?
Galatasaray, kırmızı kartla ikinci yarıya on kişi başlamak zorunda kalınca, sazı eline alan Sivasspor oldu...
İki golün dışında, başka goller de olabilirdi...
Atamadı Sivas...
Anlamadığım, ilk yarıda sağlam duran Galatasaray savunması nasıl oldu da ikinci yarıda bu kadar dağıldı...
Soldan Balili'nin gelişleri, sağdan Abdurrahman'ın bindirişleri...
Hepsini seyretti Galatasaray savunması...
Galatasaray ligin ilk yarısında çoğu maçı adeta yarım takımla oynadı...
Çoğunu da kazandı...
Ama Sivas maçında dört stoperinden üçü sahada yoktu...
Bu kolay giderilecek bir eksiklik değil...
Nitekim Hakan Balta göbekte ciddi yanlışlar yaptı...
Sivasspor büyükleri yeniyordu da, Galatasaray'ı yenemiyordu...
İstekli oyunu ve rakibin bir eksik kalışıyla bu özlemi de giderdi...
Takım olarak iyiydiler, ama Abdurrahman en iyiydi...
Büyükleri yenmeye alışan Sivasspor, kabul edelim ki, şampiyonluğa oynamaya da alıştı...
Ortada bir gerçek var...
Sivasspor'un ciddi şampiyonluk şansı bulunuyor...
Olur, olamaz...
Ama böyle bir gerçekten bir futbolsever olarak müthiş mutluyum...