Marksizmin varolan düzene alternatif bir sistem olma iddiasının ortadan kalkması sol düÅŸüncenin başına gelen en iyi ÅŸeylerden birisi...
Üzerindeki sistem ve reel-sosyalizm yükünü atan sol düÅŸünce, çok daha özgürleÅŸti. Yepyeni ve verimli tartışmalar açma evresine girdi.
Dünyada durum böyle. Bunun Türkiye'de de yansımaları oldu.
Türk solu içinde hayli verimli tatrtışmalar açılıyor, güncel siyasi hedefler artık önemini kaybetmiÅŸ olduÄŸundan solcu düÅŸünce, hayatın her alanındaki hakimiyet iliÅŸkilerine eleÅŸtirel muhalif tavırla bakabiliyor.
Yöntem ve hangi tavrın doÄŸru olduÄŸu tartışması tabii ki hala daha sürüyor.
Bu baÄŸlamda sol düÅŸünce içinde çok ilginç bir kırılmanın 2007 yılının kasım ayında yaÅŸandığını görüyoruz.
Taraf gazetesinin yayınlanmasıyla birlikte sol düÅŸünce içinde hayli ilginç bir tartışma baÅŸladı.
Taraf gazetesi, solcuların doÄŸal olarak gündemlerinde bulunması gereken devletin bazı aygıtlarına saldırmaya baÅŸlayınca solun içinde bir bölüm insan, Taraf gazetesinin yayın politikası ile bir noktaya kadar 'yol arkadaşı' olunabileceÄŸini düÅŸünmeye baÅŸladı.
Sol düÅŸüncenin önemli insanı Murat Belge'nin Radikal'den ayrılıp Taraf gazetesinde yazmaya baÅŸlamasının önemi buradadır.
Bunlara karşı argüman geliÅŸtiren bir baÅŸka grup ise 'yol arkadaÅŸları' olanların dediÄŸi 'bir noktaya kadar' lafındaki o noktanın kendileri açısından belirleyici önemde olduÄŸunu belirttiler.
Taraf gazetesi tarafından baÅŸlatılan devlet kurumlarına karşı saldırının alt metninin o nokta tarafından belirlendiÄŸini ve saldırının temelinde baÅŸka bir iktidar çekiÅŸmesi olduÄŸunu, sol düÅŸüncenin gelinen bu aÅŸamada hiçbir iktidar çatışmasına hangi nedenle olursa olsun taraf olmamaları gerektiÄŸini söylediler.
Tabii bu tartışmada liberalizmin nasıl ele alınması ve liberallerle solcuların iliÅŸkileri de gündeme getirildi. 'Yol arkadaÅŸlığı'na karşı olanlar, çok daha eleÅŸtirel tavırlar alabiliyor ama 'yol arkadaÅŸlığı'nı savunanların da haklı olduÄŸu yönler var.
Bu da sol düÅŸünce içinde Taraf gazetesi yüzünden hayli belirgin bir kafa karışıklığı yaÅŸandığını ortaya çıkardı.
(Bu yazıyı oluÅŸturma sürecinde çok faydalanarak okuduÄŸum Birikim dergisinin ÅŸubat sayısında bu kafa karışıklığını tespit eden önemli makaleler var. Özellikle bknz. DoÄŸan Gürpınar 'Neo-liberal saldırı, Foucault etkisi' ve Ömer Laçiner 'Ergenekon davası ve zihniyet dünyamız').
Sol düÅŸünce içinde belirgin bir fikir ayrılığı olmasına raÄŸmen, liberalizmin farklı bir boyutu göz önüne alınırsa bence bu düÅŸünce ayrılığının ortadan kaldırılması imkanı ortaya çıkacak...
Liberalizm yanlış olarak algılanıyor. Liberal düÅŸüncenin özgürlükler hakkında söyledikleri bazı solcuların kafasını karıştırıyor ama iÅŸin bir de 'Liberal faÅŸizm' yönü var. Bu kavram hakkında yazılmış sadece tek bir kitap bulunuyor. Jonah Goldberg'in yazdığı 'Liberal Fascism: The Secret History of American Left', adından da anlaşılabileceÄŸi gibi Amerikan solu üzerine laf etse de edilen lafın evrensel deÄŸeri var.
Birçok insan faÅŸizmi toplama kampları ve Nazizm ile eÅŸdeÄŸer tuttukları, faÅŸizmi totaliter-otoriter ve baskıcı tutumlar toplamı olarak anlayamadıklarından, 'liberal faÅŸizm' onlara bir oksimoron olarak gelebilir.
Ama faÅŸizmi doÄŸru tanımlarsak o zaman liberal görüÅŸte faÅŸist eÄŸilimlerin hayli fazla olduÄŸunu anlayabiliriz.
Liberal görüÅŸün, 'liberal faÅŸizm'e evrilmesi ÅŸu ÅŸekilde oluyor...
İlk önce hayatın her alanının aslında siyasi olduÄŸu tanımı yapılır. Yani söylediÄŸiniz her laf, iç duygularınız, dış görünümünüz, spor, aÄŸlence ve seks temelde politiktir. Sadece alanlarda veya Parlamento'da tavır alınarak politik olunamaz. Hayatın her alanında ve detayında tavır almak gerekir.
Bu kabul edildiğinde ikinci adım olarak doğru tavrın ne olduğu tanımları da yapılmaya başlanır ve bu aşamada 'siyasi doğruculuk' (political correctness) fikri devreye girer.
Görünürde politik olmasalar da bazı tavırlar, düÅŸünceler ve fiziksel görünümler kabul edilemez sayılabilir ve o tavırlarda israr edenler ya ıslah edilmeli ya da dışlanmalı ve ötekileÅŸtirilmelidir.
Slavoj Zizek 'siyasi doÄŸruculuÄŸun korku politikasının liberal versiyonu' olduÄŸunu söylüyor.
Bu, kurbanı tek bir gruptan oluÅŸmayan ve toplama kampları bulunmayan bir tür faÅŸizmdir. Türkiye'de liberal insanlarla 'yol arkadaşı' olabilmek ancak onlar gibi düÅŸünmek, giyinmek ve konuÅŸmakla mümkündür.
Onların kuralları da hayli katıdır. Liberalizmin faÅŸizme meyilli versiyonu ayrıca Taraf gibi bir gazetede devletin bazı kurumlarıyla iktidar çatışmasına girildiÄŸinde hayli tehlikeli sonuçlar da doÄŸurabilir.
Onlarla bir noktaya kadar 'yol arkadaşı' olmanın doÄŸru olduÄŸunu savunan ve de olan Marksistler en azından onlar kadar siyaseten doÄŸrucu olmaya mecbur gibi geliyor bana. Öyle olmasalar zaten bir arada barınamazlardı.
ÖrneÄŸin; gazetede yazmaya baÅŸlaması sol düÅŸünce açısından hayli anlamlı olan Murat Belge zaten siyaseten doÄŸrucu tavırları benimseyebileceÄŸinin iÅŸaretini Radikal gazetesinden ayrılış gerekçesini anlatırken belli etmiÅŸtir.
Belge o dönemde kendisinden çok farklı düÅŸünen insanlarla aynı gazetede çalışmak istemediÄŸini söylemiÅŸ. Bu da birçok yorumcuya hayli anti-demokratik bir tavır olarak gelmiÅŸti.
O 'yol arkadaÅŸlığı'nın kısa bir süre sonra büyük problemler yaÅŸamaya baÅŸlaması ve 'bir noktaya kadar' diye tanımlanan fikirdeki o noktanın beklenilenden çok daha çabuk geleceÄŸi bellidir.
O güne kadar 'yol arkadaÅŸlığı'nın doÄŸru olduÄŸunu söyleyen solcular ile her türlü iktidar mücadelesinin dışında kalmanın doÄŸru olduÄŸunu savunan solcular birbirleriyle diyaloÄŸu koparmadan eleÅŸtirel ve edebi muhalif tavırda kalabilmeli, sol düÅŸüncenin özgürlüÄŸünü savunmalılar. Çünkü gün gelecek 'liberal faÅŸizm'e karşı da solcuların direnmesi gerekecek. Direnme gününe kadar teorik altyapıyı da verimli teorik tartışma yoluyla hazırlayabileceÄŸiz.
Son dönemde solcu düÅŸünce içinde 'Foucault'çuluk hayli önem kazanmaya baÅŸladı. Bu da çok doÄŸal, çünkü Foucault hayatın her alanında hakimiyet ve iktidar iliÅŸkilerini çözümlemeye ve çözmeye imkan tanıyan teorik silahları insanın eline veriyor.
'Liberal faÅŸizm'e en etkili karşı çıkışı da 'Foucault'çu solcu düÅŸünce yapabilir. Ancak onların düÅŸüncesi 'liberal faÅŸizm'in ve Taraf gazetesinin alt metinlerini görüp çözümleme imkanını veriyor bize..