Sivasspor resmen ateÅŸle oynadı. Bunun adına ÅŸaÅŸkınlık deyin, panik deyin, erken havaya girme deyin, ne derseniz deyin. Ama bence geçen sezon olduÄŸu gibi ÅŸampiyonluk stresini kaldıracak tecrübeye sahip deÄŸil Sivasspor. Bu benim görüÅŸüm.
Gökhan Kaba gibi bir futbolcu '0' diye tabir ettiÄŸimiz yerden iki gol yaratabiliyorsa, Musa'yla Mehmet Yıldız yine 0'dan yüzde bir milyon iki gollük pozisyonu harcıyorsa bunun adı tecrübesizlikten baÅŸka bir ÅŸey deÄŸil. Sivas takımı öyle ki 2-0 gerideyken uzun boylu konuk ekibi hiçe sayıp sürekli havadan oynadı. Bülent Uygun sürekli kenardan 'Yerden oynayın' diye ikaz etti ama sesini duyuramadı. Maçtan önce BaÅŸkan Mecnun Otyakmaz'la konuÅŸuyorum, sesi bir tuhaf, 'Gerginim bu maç kolay olmayacak' diyor. Sanki baÅŸkanın içine doÄŸmuÅŸ. Maçtan önce futbolcularla konuÅŸuyorum, hepsi pür neÅŸe, keyifli. Ama gerginliklerini saklayıp bu psikolojiyle savaşıyorlar.
YiÄŸidolar böylesine gergin bir ortamda ayakta kalma mücadelesi veren rakibi önünde hiçbir varlık gösteremedi. Oyuna da ağırlığını koyamadı. Bülent Uygun tüm riskleri göze aldı ama Mehmet Yıldız, Tum ve Musa gibi oyuncularının bu kadar gol kaçıracağını hesaba katmadı. Ama iÅŸin özü ÅŸu; Sivasspor ÅŸampiyonluk istiyor ama üzerindeki gerginliÄŸi asla atamıyor. Geçen yıl da böyleydi. Bu yıl da böyle oldu. İyi futbol oynamadı. Buna raÄŸmen Abdullah Avcı'nın öÄŸrencileri aklıyla, mantığıyla hareket edip sonuca gitmesini bildi. Sivas'ın uzun ince bir yolda, omuz omuza destan yazacağı bir gün belki bir baÅŸka bahara kaldı. Futbol bu her ÅŸey olabilir ama ÅŸampiyonluk konusunda ben karamsarım.
Çünkü Bülent Uygun ve öÄŸrencileri bu skorla resmen intihar etti!