03 TEMMUZ 2009 CUMA

Serdar Akinan

Vicdansızlar

U2'nun solisti Bono'nun dünkü NY Times'ta birmakalesi vardı... Yazısının başlığı insanlığa sesleniyor:
'Yıl 2009, Ruhunun nerede olduğunu biliyor musun?'
One adlı hareketin kurucusu Bono, sesi kadar kalemini de mükemmel kullanmış... Bir insanlık dersi verdiği yazısında 'Günümüzde en çok tartışılan şey değer, ancak değerler değil...'diyor.
Zengin kuzeyin sefil güneye özenle yapmadığını teşhir ve telin ediyor. Aşırı yoksullukla kavgasından çok çarpıcı örnekler veriyor.Yol arkadaşları Warren Buffet ve Bill Gates'in insanlık için yaptıkları mücadeleyi yüceltirken onlardan 'agnostikler' olarak bahsediyor...
Yani Tanrı'nın varlığından şüphe eden ama ne hikmetse 'iyi insanlar'ın varlığından haber veriyor.
Başkalarının hakları için hayatını harcayan Nelson Mandela'yı da spiritüel bir insan olarak tanımlıyor... Dinsel değil...
'Bu sadaka değil, adalet...'diyor.
Adaleti vicdanla, vicdanı dinsel olmayanla ve fakat Tanrı ile izah ediyor.
Bu yazıyı okurken aklıma şu sorular geldi... Türkan Saylan'a yapılanlar Ergenekon kampanyasını neden bu kadar sakatladı? Ölüm döşeğindeki bu cılız kadın neden bu kadar kudretli? Cemaatin kalemleri ve yayın organları bu cılız imaja neden olanca güçleriyle saldırıyor? Bu rahatsızlık neden?
Mesele sadece Ergenekon kampanyasının derin bir faça alması mı? Değil...
Allah'ın kudretine dayanmayan, güvenmeyen, referanslar yollamayan bir kadın Türkan Saylan... Peki bu gücünü nereden alıyor? Sanırım şuradan:
Allah adına güce tapınmıyor. Allah adına gücü kontrol etmeye çabalamıyor. Allah adını anmıyor... Allah'ın adını anmadan, yapılmasına vesile olduğu yardımlarla, yoksulların duasını alıyor ve Allah'ın rızasını kazanıyor... Bunu da dilemiyor...
İyi şeyler yapıyor. İyilikle ve mütevazılıkla yapıyor... Aslında hayır işliyor... Hayır işledim demiyor... Reddediyor bu dili... Ona ve mağduriyetiyle yarattığı fotoğrafın tufah etkisine baktığımda şunu fark ettim.
Bir tarafta Nurculuğu terk ederek dünyevi güce tapınan kudretli bir hareket... Diğer tarafta adeta Melami hırkası giymiş yoksul ve yaşlı bir kadın... Biri ötekini sarsıyor...
Bu ortamda çok sembolik bir şey ortaya çıktı... El boyamayan bir mürekkep... Nezih bir görüntü... Ferahlatıcı bir mizanpaj... Ve kötücül bir ruh...
Yüz akpak... Ruh kirli...
U2'nun solisti Bono yazısını şöyle bitirmiş:
Not all soul music comes from the church.
Rahatsızlık vicdanda...

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.