18 TEMMUZ 2009 CUMARTESİ

Nihal Kemaloğlu nihal.kemaloglu@aksam.com.tr

Türkiye Madımak Müzesi'ni beklerken...

Yüzyılın takviminde kalmış bir tarih değil 2 Temmuz 1993!
16 yıl önce vicdanımızda, ruhumuzda açılan derin hançer yarasının tarihi...
Ödeşemediğimiz utancımızın ve tutmayı hak etmediğimiz bir yasın tarihi.
Nasıl yas tutacağımıza, sevdiklerimizi nasıl kaybettiğimiz de dahildir.
Bugün 2 Temmuz, geçen 16 yılda olduğu gibi gelen ve dik dik gözlerimize bakan tarih.

Artık ne yüzümüzü kaçıracak ne de gözlerimizi çevirecek yönümüz kalmamış olmalı.
Medeniyete geç kaldığımız gibi onlara da geç kaldığımızı hatırlıyoruz.
Dilimizdeki 'insanlık' ve 'uygarlık' güzellemelerinin arkasındaki laneti gördüğümüz zamandı.
Madımak Oteli'ne varamadığımızı ama gelen dehşetin çığlıklarını TV'lerden izlediğimizi de.
Kimse oraya gidemiyordu, ülkenin elleri kolları durdurulmuştu, gözlerimiz ekranda kalmıştı.
Hepimiz zanlıydık, onları Madımak'tan kurtarmamıştık!
Tarihin kirli sayfaları Sivas'ta yine canlanmış ve 37 can almıştı.
Kaç kadim kültürün sindiği topraklarda yine ölümün boy göstermesinde kimin kabahati yoktu ki?
Kendimizi inandırdığımız çağdaşlık imajımızda 2 Temmuz 1993'te kapkara duruyor.
Gelişmiş bir ülke olduğumuz pozuna girdiğimiz tüm zamanlarda da.
Mozaik, ebruli, melez bir coğrafya romantizmi Madımak'ta bitti.
'Çağdaş' ülkemiz, sanat müzesi değil tarihe ibret Madımak Müzesi'ni bekliyor.
Bugün kınama dolu nutuklar atmasın siyasiler 'unutmadık, unutmayacağız' hiç demesinler!
16 yılda Madımak Oteli'nden önce kebapçı, şimdi de 2 Temmuz'a yetiştirilmeyen bir müze yapamadıklarını bilsinler ve sussunlar...
Madımak Müzesi çocuklarımıza başımızı eğerek anlatacağımız büyük bir utancın yakın tarihteki mekanı olsun!
Biz de Madımak katliamından geride kalan dizelerde deyişlerde kendimizi arındırmaya çalışalım.
Kimsenin onlardan almaya gücünün yetmeyeceği sesleri, sazları ve sözleriyle bize tevekkülü yine onlar öğretiyor.
Akarsuyu Aşk'a yaktı Yaradan
Ömür bir gün gibi geçti aradan
İşte geldim gidiyorum dünyadan,
Oturmuş bekliyor kuru sal beni,
           Muhlis Akarsu
Yüzünde gezginci bir adam hali;
Sazı ve heybesiyle,
Küçük bir garaj kahvesinin önünde
Bekleyen biri gibi.
Ay dokunmuş omuzuna bir akşam vakti.
O günden beri bakışlarında,
Bir otobüs penceresinin hızla geçişi.
        Metin Altıok
İnsanlar Hakk'ın mekanı
İnanmazsan aç Kuran'ı
Sakın hor görme insanı
Nesimi der her yaşında
İnsan sevdası başında
Kötü huylunun dışında
Sev insanlığı sev kardaş
        Nesimi Çimen
Bir yaz günü oldu bunlar
gri yağmurlar yağıyordu.
çekildi bütün kılıçlar
ben bir yanda, rakip hayat
denizse köpürüyordu
ve şarkılar söylüyordu
alabildiğince bir siren
ölmemi istemiyordu.
      Behçet Aysan
Onlar ve Asım Bezirci, Halis Gültekin, Asaf Kolçak, Semahçı gençlerimiz, 12 yaşındaki Koray ve 14 yaşındaki Menekşe'nin aziz hatıralarını tarihle olan tekinsiz ilişkimize yeniden gömmemek üzere.

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.