Gençlik yıllarımda kendime söz vermiÅŸtim: 'Benim çocuklarımla aramda kuÅŸak çatışması olmayacak. Onların arkadaşı gibi olacağım!' İki oÄŸlum bir kızım var. Dördüncüsü de yolda... Hiçbirinde sözümü tutamadım. Hep çatıştık. İşin garibi tüm diÄŸer 68'liler gibi ne arkadaÅŸ olabildiÄŸim söylenebilir ne de onlara 'baba gibi' babalık yaptığım... Biraz geç kalsam da ne olup bittiÄŸini anlamak için hayli zamandır ciddi çaba harcıyorum...
13 ve 14 yaÅŸlarında, önce kayıplara karışan, 7 gün sonra da bulunan iki genç kızın 'duruÅŸunu' biraz da bu baÄŸlamda izlemeye çalıştım... Onların hikayesiyle birlikte 'Emo' akımı diye bir ÅŸeyden haberdar oldum... Genç çocukları olanlar ve gençlerle bir ÅŸekilde sinir uçları birbirine deÄŸme ihtimali olan herkes (eÄŸitim sektörü mesela) bu akımı en azından anlamalı ve kendi alanlarında ve iliÅŸkilerinde neler yapabileceklerine kafa yormalılar.
BüÅŸra ve Cansu, büyük olasılıkla kökü 'emosyonel' kavramından gelen ve 'duygusal çocuklar' diye de adlandırılan akıma gönderme yaparak 'Çok sıkılmıştık' demiÅŸler. Emo da zaten 'Sıkıldığın zaman kaçmak'mış...
ÜÅŸenmeyin lütfen... Girin arama motorlarına sorun: 'Emo nedir?' Gelen yanıtların çokluÄŸu, zenginliÄŸi ve ilginçliÄŸi karşısında hayli ÅŸaşıracaksınız... Duyguseli rumuzlu genç uzun bir tanım getirmiÅŸ. Bir kısmını alalım buraya:
'Emo bir moda bir müzik türü. Mutsuzluk, yalnızlık, melankoli durumu olarak anlatabiliriz. Emo olmak genellikle mutsuzluk, depresiflik olarak adlandırılır. İçinde hissettiÄŸin acıyı cesurca dışa vurmandır.
En popüler beÅŸ Emo (AS'nin notu: Hiçbirini bilmiyorum. Hemen öÄŸreneceÄŸim):1. Cute is what we aim for; 2. Avengeld sevenfold; 3. The early november; 4. Hellogoodbye; 5. Quietdrive... Öncülerinden My Chemical Romance'i örnek verebiliriz.
Disco deÄŸil retro olmak; İkinci el kıyafetler; eskimiÅŸ yırtık Converseler; kızlarda kendilerinin kestiÄŸi, boyadığı kısa saçlar (ya da renkli; kırmızı, mor, yeÅŸil vs. akla ne gelirse); yataktan yeni çıktım modundaki saçlar...
Günlük, Emo'ların en önemli kiÅŸisel ÅŸeyi, içine yazdıkları ÅŸiirlerini, yaÅŸadıklarını, diÄŸer Emo arkadaÅŸlarıyla paylaÅŸmaları; siyah oje (yıpranmış); Emo kızları genellikle pop kültürüne baÅŸ kaldırır.
Emo kızları nelerden nefret eder: Justin Timberlake, Avril Lavigne, konserlere para verip girmek, kendilerini kısıtlamaya çalışan erkek arkadaÅŸ, piercing'lerine laf eden aile...'
KuÅŸaklar arası fark her zaman vardı. Olacak da... Gençler, iliÅŸki ve iletiÅŸim doyumluluÄŸu eksikliÄŸini duyuyorlarsa, daha hızlı kabul görebilecekleri, kendilerini daha özgür hissettikleri ''Emo'' dünyasında arıyorlar olmalılar 'kaçışı'... Bu olay, baskın ABD kültürünün -biraz da 'pazarlama, satış' kokan- dünyada çok hızlı yayılmaya baÅŸlamış yeni bir modası sanki... FarklılaÅŸmakla bayağılaÅŸmak arasında ince bir çizgi üzerinde duruyor.
Farklılaşırken bayağılaÅŸma, yok olma tehdidi içine düÅŸünülen bir baÅŸka örnek de Japonya'da yaÅŸanıyormuÅŸ. İnsanlar farklı görünmek adına vücutlarını belirli kimyasallarla yumuÅŸatarak ÅŸekillendiriyorlarmış. Sadece farklı gözükmek için. Farklı olmak için deÄŸil. Lütfen üÅŸenmeyin ve ÅŸu linke bir bakın: http://galeri.internethaber.com/gallery.php?id=4179&no=1
1950'ler, Rock'n'roll'un ilk yılları, gençliÄŸin aileye baÅŸkaldırısının hikayesiydi... 1960'lardan sonra, Beatles ile baÅŸlayan yıllarda, gençliÄŸin topluma karşı olduÄŸu dönemin hikayesi yazıldı. Hani dünyayı kurtarmaya çalıştığımız yıllar. İçinden geçmekte olduÄŸumuz ve çok önce baÅŸlamış olan dönem ise, gençliÄŸin yaÅŸadığı çevre dahil her ÅŸeyi, en baÅŸta da kendisini reddetmeye, yok etmeye çalıştığı yıllar olacak anılacak herhalde... BeÅŸiktaÅŸlıların kendisine bile karşı olan Çarşı'sı gibi bir ÅŸey yani...
Bu gençliÄŸi anlamadan yaÅŸamın ve toplumun 'sürdürülebilirliÄŸini' savunmak mümkün mü?