24 TEMMUZ 2009 CUMA

Serdar Turgut serdarturgut@superonline.com

Medyadaki düzeysizliğin başsorumlularından birisi

'Herkes insandır. Gazeteci insanları sevmek zorunda. İnsanlığı seveceksin ki gazeteci olarak sorumluluğunu yerine getirirken demokrasiye, evrensel çağdaş değerlere ve insan haklarına saygılı davranabileceksin. Kürt -Türk nüfus cüzdanında ne yazarsa yazsın bizim için her insan eşittir. Nüfus cüzdanındaki din bölümünde de, cinsiyet bölümünde de ne yazarsa yazsın insan insandır ve herkesle eşit haklara sahip olmak onun da hakkıdır. Avrupa Birliği'ne üye olmak yolunda olan bir ülkede bu basit gerçeğin hala daha her yurttaş tarafından kavranmamış olması üzücüdür. Bizim sorumlu gazeteciler olarak görevimiz bu gerçeği her fırsatta haykırmak olmalıdır. Yeni Kürt açılımlarının tartışıldığı bu günlerde insanların eşit oldukları, herkesin aynı haklara sahip oldukları tekrar hatırlanılmalıdır. Evet Türkiye'de bir terör sorunu vardır bu gerçeği görmek gerekir. Ancak toplumumuzun bu kanayan yarasını sadece top tüfek meselesi olarak görmek yapılabilecek en büyük yanlıştır. Terörün temelinde ekonomik ve sosyal eşitsizlikler vardır. Ekonomik ve sosyal eşitsizlikleri çözmek yolunda kararlı adımlar atarsanız terörü de kalıcı olarak çözebiliriniz. Kürtler ve Türkler arasında anlamlı bir diyalog ortamı yaratabilmeli ve yörenin ekonomik ve sosyal eşitsizliklerinin üzerine, toplumsal uzlaşma çerçevesinde yeni bir kararlılıkla acilen gidilmelidir. Bugün gündemimizde çözüm bekleyen en hayati meselemiz budur. Bu konuda AKP yetersiz de olsa bazı adımlar atmaya çalışıyor. Ana muhalefet partisi olan Cumhuriyet Halk Partisi de, şu aralar neden düzenlenmesine ihtiyaç olduğu bir türlü anlaşılamayan cumhuriyet mitinglerine destek vermekle uğraşacağına bu Kürt açılımı meselesinde iktidar partisine yardımcı olsa ülke açısından çok daha hayırlı olacaktır.'
Durun, durun hemen panilemeyin: Bu elbette benim bugünkü yazım değil. Biliyorsunuz ben böyle bir şeyi utanırım yazı diye, fikir diye önünüze çıkarmaya. Tüm yazarlık yeteneğimi bir kenara koyarak ve kendimi zorlayarak ve hatta arada yazdıklarımın kötülüğü nedeniyle içimi de bulandıran bu yazı, herhangi bir başyazarın köşesinde yer alabilecek düzeyde veya herhangi bir Milliyet yazarının köşesinden alınabilecek düzeydeki bir yazıya benzemesi için özel bir gayret gösterilerek tarafımdan yazılmıştır.
İmza benim olmasaydı yazının bu giriş bölümü mutlaka bugün bir buçuk insan tarafından sunulan Yazı İşleri adlı medya programında günün önemli yorumu olarak alınıp okunurdu hatta üzerinde uzun yorumlar konuşulur ve askere düşmanlıklarını tekrar anlatmaları için ekran kirliliği olacağı bile göze alınarak Eser Karakaş ve Mehmet Altan yorumcu olarak ağırlanabilirlerdi.
Ciddi olmak ile steril olmayı sürekli birbirine karıştıran NTV kanalında bir buçuk insanlar da kanallarının genel steril ruh haline uymak için her gün fikir hayatımızı tekdüzeleştiriyorlar. Yukarıda verdiğim türde aslında hiçbir şey söylemeyen, anlamı da olmayan, ortaokul eğitimini tamamlamış, alfabeyi sökmüş her insanın kendisini biraz zorlasa kaleme alabileceği türdeki yazılara bayılıyorlar onlar.
Kendilerini tamamen teslim almış 'siyaseten doğrucu' ruhlarına uyan her yazı, her fikir onlarda muazzam heyecan yaratabiliyor. Öylesine görüşleri ciddi biçimde tartışabiliyorlar, liberal faşist yol arkadaşları grubundan ekranda ağırladıkları isimlerle sohbetler yapıyorlar.
Her gün bıktırıcı şekilde tekrarlanan ve artık Türk medyası açısından büyük tehlike oluşturan bir cihat haline geldi bu. Vasat olanı normal, kaliteli, ciddi gibi göstermek amacı bunların. Bu deklare edilmemiş bir savaş. Şu aralar kendileri açısından en önemli cepheleri bu medya programı. Tabii ki kanallarının yöneticilerinin ortak olduğu internet sitesinde de bir başka cephe açılmış durumda. Farklı olmaya çaışanlara, yeni bir şey söylemeye uğraşanlara düşmanlar bunlar. Dolayısıyla gerçekten yazar olan herkese de düşmanlar. Çünkü yazar olmak her yazıda farklı olmaya çalışmak ve sadece insanı eğlendirmek için de olsa değişik bir şeyler söylemeye çalışmakla mümkündür ancak.
Bu tür yazar olmaya çalışanlar medyanın liberal faşistlerini korkutmaktadır. Başta bu bir buçuk insan olmak üzere bu siyaseten doğrucu çetelerin medyadaki fikir düzeyini sürekli aşağıya çekmek için açtıkları cihattaki pervasızlıkları aslında onların bu korkularının bir göstergesidir.
Ben bir şey fark ettim bunu da söyleyeyim size. Sürekli yeni fikirlerin peşindeki, yazılarına farklı bir boyutu mutlaka katmak için sürekli çılgınlar gibi okuyan bir yazar olarak bu insanların yaptığı programı ne zaman seyretsem o gün içimde yazmak arzusunun tamamen silindiğini gördüm. Öyle düzeysiz fikirleri sevebiliyorlar, öylesi heyecansızlar ki sizin ruhunuzu da boşaltabiliyorlar. Biliyorum şimdi onların bu düşük durumuna şahit olmak için seyretmeyeceğiniz de varsa ben yazdım diye seyredeceksiniz bunları ama bir kez seyretmek yeter düzeysizliği ve vasatlaştırma operasyonunu görmeniz için. Çünkü bunu açıkça ve kendilerini pek beğenerek yapıyorlar.
Merak ediyorsanız bir defa bakın ama kendinizi düzenli olarak düzeysizlik ve vasatın saldırılarına her gün muhatap etmeyin.
SONUNDA HASAN CEMAL DURDU
Vasatı her gün istikrarlı biçimde tutturmayı başaran yazarların gazetesi Milliyet'in şeyh-ül muharriri konumundaki Hasan Cemal dün yazısında 'Zaten yavaş yazarım şimdi daha da yavaşladım' demiş. Bir insanın onun düzeyinden daha fazla yavaşlaması mümkün olamadığına göre bu aslında Hasan Cemal'in sonunda tamamen durmuş olduğu anlamına geliyor. Belki bundan sonra onu bir müzeye koyarlar ve yanına de inşallah yakında yazmayı bırakma kararını açıklayacak olan Hasan Pulur'u da dikerler. Vasat Yazarlar Müzesi'ne bir de NTV'yi sponsor olarak alırlarsa bizler nasıl yazı yazılmayacağını hatırlamamızın gerektiği durumlarda o müzeyi ziyaret edip, onları biraz seyrederiz.

Eurovision'u aslında Amerika kazandı

Moskova'da düzenlenen anlamsız yarışın en anlamlı, en güzel yanı açılışta Cirque de Soleil'in yaptığı muhteşem gösteriydi. Bu grubun gösterilerinin anlamı ayrıntıyla incelenip yazılmayı hak ediyor.
O muhteşem açılış gösterisinden sonra başlayan yarışmada farklı ülkelerden gelen her gruba Amerikan kültürü ve şov anlayışı hakimdi. İngilizce söylemek genel tercih de olunca her ülkenin grubunun gösterisi birbirinin aynı gibi oldu ve hepsi de Amerikan televizyonunda herhangi bir gecede görülebilecek rutin ve kötü bir şova benzedi. Dünyadaki kültür hakimiyetini göstermesi açısından yarışın gerçek birincisi bence Amerika'ydı. Patricia Kaas herkese fark attı kültür emperyalizmine teslim olmayarak.

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.