26 TEMMUZ 2009 PAZAR

Aslı Aydıntaşbaş asli.aydintasbas@aksam.com.tr

Yazmadığım yazı ve Kürtler

Artık tereddütüm kalmadı; memlekette kimse okumuyor.
Aslında bugünkü yazımı günler öncesinden kurgulamıştım. Bambaşka bir konu vardı aklımda. Başbakan Tayyip Erdoğan ve hükümet yetkililerinin Sincan bölgesinde Uygur halkına yönelik baskıya 'vahşet' ve 'soykırım' sözleriyle sert tepki göstermesine 'Bravo' diyecek, ancak yalnız iki hafta önce İran'da zorbacı Ahmedinejat rejiminin, seçimi protesto edenlere uyguladığı vahşete neden sessiz kaldığımızı soracaktım. Bülent Arınç'ın 'Han milisleri ellerinde sopalarla Uygurlu avına çıkıyor' feryadını överken, neden İranlı Besiç milislerinin ellerinde sopalarla genç kadınları sokakta avaz avaz dövdüğü, reformistlere ateş açtığı zaman aynı tepkiyi göstermediğini soracaktım.
Hatta kafamda daha ileri gitmeyi kurgulamış, Sudan'da insanlık suçu işlediği ve soykırımında parmağı olduğu uluslararası dünya tarafından tespit edilen Ömer el-Beşir'e neden kucak açtığımızı, neden oradaki hükümet milislerinin 300 bine yakın siyahi Sudanlı'nın katledilmesindeki rolünü görmezden geldiğimizi sorgulamayı planlamıştım. Diyecektim ki 'İran'dakiler Şii oldukları ya da muhafazakar bir rejime karşı özgürlük istedikleri, Sudan'dakiler Afrikalı ve siyahi oldukları için mi umrumuzda değil?'
Neyse, iyi ki bu netameli konulara girmemişim. Bugünkü asıl konumuz, medyamızın 'oku-mu-yor' olma durumu. Daha doğrusu, Cengiz Çandar dışındaki medyanın...
Uluslararası Kriz Grubu'nun (ICG) Irak konusundaki başarılı araştırmacısı Joost Hiltermann'ı yıllardır tanırım. Irak konusunda dünyanın en saygın uzmanlarından biridir. Detaycı ve hakkaniyetlidir. Güç odaklarından etkilenmez, doğruları soruşturur.
Hatta konusuna o kadar hakimdir ki, geçenlerde Iraklı Kürtlerin de olduğu kapalı bir konferansta konu Kerkük ve Türkmenler meselesine gelince, biz Türk katılımcılar espriyle karışık topu Joost'a atarak 'Türkmenlerin son durumunu Joost anlatsın! O Ankara'nın nabzını bizden daha iyi tutuyor' dedik.
O yüzden de ICG'nin bu hafta çıkan Kuzey Irak raporunu heyecanla internetten indirip bir solukta okudum. Rapor, özetle Amerikalıların Irak'tan paldır küldür çekilmeye hazırlandıklarını, bunun Kerkük'ten pertrol yasasına kadar birçok konuda sıkıntı yaratacağını anlatıyor.
Ancak gazetelerdeki yorumlara bakınca anlıyorum ki, Çandar dışında raporla ilgili yazanların çoğu, 35 sayfalık metne değil, gazetelerdeki kısa habere göre fikir yürütmüş.
Haberde ise adını vermeyen bir Kürt yetkili, 'Kürtler için en iyi yönetim Musul vilayetinin Türkiye, Türkiye'nin de AB'ye katılımı' diyor. Sanırsınız ki rapor Kuzey Irak bölgesinin Türkiye'ye ilhak edilmesinden söz ediyor.
Oysa aynı yetkili önce Kürt bölgesi için 'bağımsızlık'tan söz ediyor, 'bu olmazsa' Kuzey Irak'ın Türkiye'yle birlikte hareket etmesine işaret ediyor.
Diğer sayfalarda Iraklı Kürtlerin söz ettiği, birleşme değil 'Kürt bölgesinden gelecek petrol karşılığı Türkiye'nin korumacılığı' diye tanımlanabilecek soğuk bir al-ver. Bizzat ismini vererek konuşanlar, Irak'ın parçalanması ya da Bağdat'la Erbil arasındaki gerilimin giderilememesi durumunda Türkiye ile 'zoraki' bir birliktelik ve 'ekonomik' ittifaktan söz ediyor. İlhak değil.
Barzani'ye en yakın isim sayılabilecek özel kalemi Fuad Hüsseini 'Birbirimize mecburuz. Birbirimizi sevmiyoruz. Ama sevmemiz şart da değil. Eğer Amerikalılar Bağdat'la aramızda uzlaşma sağlamadan çekilirse, Türkiye'nin de [Kürtlerle hareket etmekten] başka seçeneği yok' diyor.
Musul senaryolarına dalmadan önce şu raporun aslına bir göz atsak fena olmaz mı?

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.