AKŞAM GAZETESİ | Serdar Akinan | 2009-08-05

Ayşe Arman ve katarsis

Ayşe Arman sana hastayım. Nasıl hasta olmayayım... Bu memlekette gündem yaratmanın piri oldun...
Gündemde neler yok ki?
Dünya yıkılıyor... Memlekette kan gövdeyi götürüyor... Ortalık kan revan... Milyonlarca işsiz, aşsız... Küresel ısınma... Türban, Kürt meselesi, Hrant'ın katilleri, Ergenekon, daha sayayım mı?
Yarısına gelmeden içiniz bulandı değil mi?
Biz ne konuşuyoruz?
''Ayşe Arman anadan üryan soyunmuş...''
Tüm Türkiye gündemi bir anda allak bullak...
Dikkat ettim ne zaman çok ciddi bir mesele olsa...
Ayşe gene gündemde...Ya memesi, ya orgazmı, ya bacağı, ya poposu...
Yahu Doğu Türkistan'da  katliam oluyor...
Kardeşim insanları boğazlıyorlar... Müslümanlar katlediliyor...
Manşette ne var?
Ayşe Arman Fatih'te bacaklarını açtı...
Ulan helal olsun sana...Vallahi de billahi de...
Ertuğrul Ağbime ayrıca helal olsun... Bunca orkestrasyon onun zekası ve eyvallahı olmadan olmaz.
Biz de kendi çapımızda gazetecilik oynuyoruz... İki satır kalem oynatmayı, eleştiri yapmayı akıldan ve vicdandan sayıyoruz.
Oysa öyle mi?
Aslolan gündemdir...
Gündem yaratmaktır.
Ve fakat ben 'Ayşe Arman'' olgusunun, belli bir tasarımla yapıldığı inancındayım.
Catharsis (Katarsis) hali...
Aristoteles'in Poetika'sında geçer bu kelime...
Modern psikanalizde bilinçdışına itilmiş duyguların yaşanıp boşalım olanağına kavuşturularak hastanın patojen duygulardan ve nevrotik belirtilerden kurtarılmasıdır.
Yani?
Arınma hali... Ama nasıl?
Hastanın durumu o kadar vahimdir ki duygularından bir anda arınarak boşalır...
Yanisi şu...
Türkiye bir katarsis halinde.
Türkiye'de millet kafayı yedi... Bu vaziyete dalga geçerek ayna tutmak katarsis yaratıyor. Yani sen insanlara; yığınlara vaziyetin ne kadar boktan olduğunu, her şeyin daha da kötüye gideceğini anlattıkça artık etki etmiyor. Başrolünde kendilerini oynadıkları trajediyi duyumsamıyorlar.
Ayşe Arman imajı ve kendisiyle varolan gündemi aslında bizim katarsis halimizi ifşa ediyor.   Arındırıyor...
Arındırırken aslında bu trajediye paydaş oluyor.
Bizimle, kendisiyle ve boktan geleceğimizle dalgasını geçiyor.
Hüzünlü bir kahkaha gibi...