Tim Kretschmer 112 el ateÅŸ etmiÅŸti. ArkadaÅŸlarının 'sakin 'olarak nitelendirdiÄŸi Kretschmer 16 kiÅŸiyi öldürdü, ardından intihar etti.
Tim 17 yaşındaydı.
Batı'nın geliÅŸmiÅŸ ülkelerinde genellikle sakin ve sessiz çocuklar bilgisayarlarını kapatıp silahlarını alıyor ve okullarına gidiyorlar.
Ve oralarda yaÅŸam bir daha o sabaha dönemiyordu.
Batı'nın bireyleÅŸme serüveni bir hayal kırıklığını aÅŸamadı.
Birey olma büyük bir kurguydu,
Bu abartılı kurgudan geriye herkesin kendini birey sandığı büyük kitle kaldı.
Önce bebekler çocuk odalarına bırakılarak bireyselleÅŸme sürecine dahil oldular.
Sabaha kadar ağlıyorlardı.
Annelerinden yersiz ve erken ayrılıp, anksiyeteli odalarda uyuyamadılar.
Çocuk odalarındaki yalnızlığı kıracak ekranlar evin her yanındaydı.
Renkli ve hızla akan görüntüler, elektronik sesler onların dikkatini çekiyor ve ilgilerini uyandırıyordu.
Digital bir dünya onların dünyası oldu.
Hayatla aralarında hep ışıklı bir ekran olacaktı.
Ama onların varlığını onlara hissettiremeyecekti.
Oynadıkları oyuncakları günde 16 saat çalışan Çinli çocuklar yapıyordu.
Büyüdükçe büyüyen anlamsızlık ve iç sıkıntıları ilaç endüstrisiyle kontrol edilecekti.
Küçük bir sıkıntıya dayanamayan, acı da çekemeyen sakin çocuklar artıyordu.
Bilgisayar oyunları, korku filmleri ve internet, Tim Kretschmer'in ilgi alanları olup daha sonra silahlarla da yoÄŸun vakit geçirmiÅŸti.
Olaydan önceki gece de iki saat 'Far Cry 2' adlı savaÅŸ oyununu oynadığı tespit edildi.
Bilgisayar oyunlarının mantığı düÅŸmanı veya rakibi yenmeye veya yok etmeye dayanır.
Barış yapılamaz çünkü puan alınmaz.
Sizin komutanızdaki oyunun verdiÄŸi gerçeklik duygusu sıkı bağımlılık yaratır
Zihinsel tüm algıları kapmaya tasarlanmış oyunlar, zihni tam meÅŸguliyete tabi kılarlar.
Çocuklar da ilk imha etmeyi, yok etmeyi, ortadan kaldırmayı öÄŸrenerek büyüyorlar.
'Öldürdüm' çığlığı atan beÅŸ yaÅŸ çocuklarını bir yerlerde görmüÅŸ olmalısınız.
Öldürmek varlığını duyumsayabilmek üzerine kodlanıyorlar.
Aldıkları bonus puanlar birbiri üstüne birikerek artar.
Kretschmer eski okuduğu liseyi basarak 16 kişiyi ortadan kaldırırken bir digital oyunda sanmış olabilir kendisini.
Bir gün önce internet sohbet odasında 'Gına geldi bu berbat hayattan, usandım, insanlar bana gülüyor, kimse potansiyelimin farkında deÄŸil, korkuyorum, yarın eski okuluma gideceÄŸim ve bunun hesabını soracağım' diyor.
Kretschemer kendini internet odasında afişe ediyor, ama kimse onu yine duymuyor.
İnsanların kendisine güldüÄŸü zaman göründüÄŸüne inanan çocuk öfkeliydi ve aynı zamanda korkuyor.
İçindeki boÅŸluÄŸa dolan korkuyu bütün çevresine kusarak kurtulmayı düÅŸünüyor.
Bu ekrana çıkabilmenin onun için tek fırsatı olacaktı.
Tarihe de iz bırakmak arzusuyla mesajına ÅŸöyle devam ediyor 'Yarın benden haberler alacaksınız. Yerin adını hatırlayın sadece: Winnenden.'
Almanya, Amerika, Finlandiya bu tarz okul baskınlarının yaÅŸandığı geliÅŸmiÅŸ ülkeler.
Bu olayların açıklamasında genellikle silah ve ÅŸiddetseverlik üzerine yorumlar yapılıyor.
Oysa insansızlık, kimseye değememenin intikamı nedense sorgulanmıyor.
Ağır teknolojizmin kapsayıcı ideolojisinin yetmediği anlamlardan bahsedilmiyor.
İnsanın anlam üretimini felç eden sistem eleÅŸtirilmiyor.
Dünya gençliÄŸinin içine tıkıldığı internetin onları aynılaÅŸtırma, etkisizleÅŸtirme iÅŸlevi sürüyor.
Çocuk odalarında büyüyen çocukların sohbet odalarındaki katliam mesajları, büyüklerin korkusu olamıyor.
Cinnet halindeki dünya, çocukların cinnetinden kendini koruyamayacak görünüyor.