AKŞAM GAZETESİ | Nihal Kemaloğlu | 2009-08-06

Batı'nın sakin çocukları

Tim Kretschmer 112 el ateş etmişti. Arkadaşlarının 'sakin 'olarak nitelendirdiği Kretschmer 16 kişiyi öldürdü, ardından intihar etti.
Tim 17 yaşındaydı.
Batı'nın gelişmiş ülkelerinde genellikle sakin ve sessiz çocuklar bilgisayarlarını kapatıp silahlarını alıyor ve okullarına gidiyorlar.
Ve oralarda yaşam bir daha o sabaha dönemiyordu.
Batı'nın bireyleşme serüveni bir hayal kırıklığını aşamadı.
Birey olma büyük bir kurguydu,
Bu abartılı kurgudan geriye herkesin kendini birey sandığı büyük kitle kaldı.
Önce bebekler çocuk odalarına bırakılarak bireyselleşme sürecine dahil oldular.
Sabaha kadar ağlıyorlardı.
Annelerinden yersiz ve erken ayrılıp, anksiyeteli odalarda uyuyamadılar.
Çocuk odalarındaki yalnızlığı kıracak ekranlar evin her yanındaydı.
Renkli ve hızla akan görüntüler, elektronik sesler onların dikkatini çekiyor ve ilgilerini uyandırıyordu.
Digital bir dünya onların dünyası oldu.
Hayatla aralarında hep ışıklı bir ekran olacaktı.
Ama onların varlığını onlara hissettiremeyecekti.
Oynadıkları oyuncakları günde 16 saat çalışan Çinli çocuklar yapıyordu.
Büyüdükçe büyüyen anlamsızlık ve iç sıkıntıları ilaç endüstrisiyle kontrol edilecekti.
Küçük bir sıkıntıya dayanamayan, acı da çekemeyen sakin çocuklar artıyordu. 
Bilgisayar oyunları, korku filmleri ve internet, Tim Kretschmer'in ilgi alanları olup daha sonra silahlarla da yoğun vakit geçirmişti.
Olaydan önceki gece de iki saat 'Far Cry 2' adlı savaş oyununu oynadığı tespit edildi.
Bilgisayar oyunlarının mantığı düşmanı veya rakibi yenmeye veya yok etmeye dayanır.
Barış yapılamaz çünkü puan alınmaz.
Sizin komutanızdaki oyunun verdiği gerçeklik duygusu sıkı bağımlılık yaratır
Zihinsel tüm algıları kapmaya tasarlanmış oyunlar, zihni tam meşguliyete tabi kılarlar.
Çocuklar da ilk imha etmeyi, yok etmeyi, ortadan kaldırmayı öğrenerek büyüyorlar.
'Öldürdüm' çığlığı atan beş yaş çocuklarını bir yerlerde görmüş olmalısınız.
Öldürmek varlığını duyumsayabilmek üzerine kodlanıyorlar.
Aldıkları bonus puanlar birbiri üstüne birikerek artar.
Kretschmer eski okuduğu liseyi basarak 16 kişiyi ortadan kaldırırken bir digital oyunda sanmış olabilir kendisini.
Bir gün önce internet sohbet odasında  'Gına geldi bu berbat hayattan, usandım, insanlar bana gülüyor, kimse potansiyelimin farkında değil, korkuyorum, yarın eski okuluma gideceğim ve bunun hesabını soracağım' diyor.
Kretschemer kendini internet odasında afişe ediyor, ama kimse onu yine duymuyor.
İnsanların kendisine güldüğü zaman göründüğüne inanan çocuk öfkeliydi ve aynı zamanda korkuyor.
İçindeki boşluğa dolan korkuyu bütün çevresine kusarak kurtulmayı düşünüyor.
Bu ekrana çıkabilmenin onun için tek fırsatı olacaktı.
Tarihe de iz bırakmak arzusuyla mesajına şöyle devam ediyor 'Yarın benden haberler alacaksınız. Yerin adını hatırlayın sadece: Winnenden.'
Almanya, Amerika, Finlandiya bu tarz okul baskınlarının yaşandığı gelişmiş ülkeler.
Bu olayların açıklamasında genellikle silah ve şiddetseverlik üzerine yorumlar yapılıyor.
Oysa insansızlık, kimseye değememenin intikamı nedense sorgulanmıyor.
Ağır teknolojizmin kapsayıcı ideolojisinin yetmediği anlamlardan bahsedilmiyor.
İnsanın anlam üretimini felç eden sistem eleştirilmiyor.
Dünya gençliğinin içine tıkıldığı internetin onları aynılaştırma, etkisizleştirme işlevi sürüyor.
Çocuk odalarında büyüyen çocukların sohbet odalarındaki katliam mesajları, büyüklerin korkusu olamıyor.
Cinnet halindeki dünya, çocukların cinnetinden kendini koruyamayacak görünüyor.