Woodstock 40 yıllık bir efsane

Bu sene 40. yılını kutlayan Woodstock Festivali somut olarak bir kutlama yapamayacak gibi görünse de sonsuz bir kutlamayı aşkla sunduğu için müzik tarihindeki yerini hep koruyor. 15-17 Ağustos 1969'da Woodstock'tan yükselen aşk ve barış tınıları bugün hala önemli bir dönemin tanığı kabul ediliyor.

wood

Richard Nixon 37. Amerikan Başkanı olmuş, Vietnam Savaşı devam ederken 68 Kuşağı'nın 'barış' sloganları, yaşanılabilir bir dünya için iyi niyet besleyenlere umut ışığı veriyordu.
Bir tarafta Apollo 9, ay yüzeyine inerek insanoğlu için yeni ufuklara yol alışın habercisi olurken diğer yanda devletlerarası rekabete 'savaşma seviş' diyerek karşı çıkan bir genç kuşak gerçekten de savaşmak yerine aşk yapmayı tercih ediyordu.
Dünya yüzeyi kapital ve kan kokusuyla kızışmış ve hatta insanoğlunun iktidar hırsı aya kadar taşmışken, diğer yanda büyük bir kitle olan bitene sırtını dönmüş, dünya müzik tarihinin kilit olaylarından birindeki yerini almaya hazırlanıyordu...
Takvimler 15 Ağustos 1969'u gösterdiğinde; uzun saçları, rengarenk kılıkları ve kafalarının içinde dolaşan rock tınılarıyla; savaş karşıtı 50 bin'in üzerinde hippi, hayata bakışlarını üç gün boyunca tüm dünyaya göstermek üzere, Woodstock-New York'a doğru yola çıktı...
'Woodstock'ın barışçıllığını ve çok iyi müziğini sevdim. İyi müzik derken; 'hakiki müzik'. Bunu uzun zamandır özlemle bekleyen insanlar vardı ve orada çamurda yattılar, yağmurda ıslandılar ama sonuçta oradaydılar. İnsanlar sokak çetelerinden Başkan'ın palavralarına kadar birçok şeyden usandılar. Onlar başka türlü bir yol arıyorlar. Ve doğru kulvarda koşup doğru şarkıyı söylediklerini biliyorlar... Fakat nereden çıktı bu insanlar?'
Bu cümleler, 1969 Ağustos ayından beri Woodstock ile ilgili olarak yazılan hemen her yazıda görebileceğiniz cümleler. Hala önemliler çünkü Woodstock'ın sadece bir müzik festivali olmaktan öte bir 'fikir' birliği olduğunu özetliyor. Hem de cümlelerin sahibi, festivalde çaldıktan sonra sahneden inip bir radyo istasyona konuşan Jimi Hendrix! Yani Woodstock'ın olduğu gibi müzik tarihinin en sıkı gitaristlerinden birinin...
Hendrix'in yanı sıra Joan Baez, Janis Joplin, Jefferson Airplane, Santana, Joe Cocker, Crosby, Stills, Nash & Young ve The Who gibi isimlerin çaldığı ve beklenenden çok daha büyük bir kalabalığı birleştiren Woodstock Festivali'nin resmi açılışı ise, 15 Ağustos günü 17.07'de, Richie Heavens sahneye çıktığında yapılmış kabul ediliyor. O an itibarıyla de vaat ettiği gibi '3 gün süren barış ve müzik' festivali olarak tarih yazıyor.

10 YILLIK DÖNEMLERDE WOODSTOCK KUTLAMALARI
1969 yılında düzenlenen Woodstock Festivali, müzik tarihindeki önemi ile apayrı bir yerde dururken, festivali yad etmek üzere her 10 yıllık dönemde yeni Woodstock'lar ya da anma konserleri düzenlendi. 1979'da New York Madison Square Garden'da düzenlenen anma konserinde Richie Havens, Taj Mahal, Stephen Stills gibi isimler sahnedeydi. 1989 yılında ise ilk Woodstock'ın gerçekleştiği arenada spontane bir şekilde anma topluluğu bir araya geldi ki Jimi Hendrix'in babası Al Hendrix'in de ortamda belirmesi 'anma törenini' daha bir anlamlı kıldı.
13-14 Ağustos 1994'te yani festivalin 25. yılında ilk defa organize bir konser serisi düzenlendi ve 'Müzik ve barış dolu 2 gün daha' sloganıyla tanıtıldı. Metallica'dan Red Hot Chili Peppers'a, James'ten Cranberries'e onlarca topluluk sahneye çıktı.
1999 yılında düzenlenen son Woodstock ise en olaylısıydı. Zira Woodstock ruhunun gerektirdiği 'barış ve aşk' ortamı yerini dönemin gerginliği ve belki de gerekleriyle birlikte kaotik bir ortama bırakmıştı. Limp Bizkit ve Rage Against The Machine gibi topluluklar sahnedeyken olaylar devam etti, tecavüz vakalarının rapor edildiği konuşuldu, tutuklamalar yaşandı. 2009 Ağustos ayında Berlin ve New York'ta yapılması planlanan 40. yıl konserleri ise görünen o ki, kapitalizmin kurbanı oldu. Çünkü Michael Lang'in hevesle giriştiği 40. yıl konseri maddi imkansızlık yani sponsorsuzluk sebebiyle yapılamayacak!
İyisi mi Crosby, Stills, Nash & Young'dan 'Woodstock'ı mümkün olan en yüksek sesle dinleyerek, 1969 yazında Woodstock'ta olmak nasıl bir şey olurdu diye hayal kurmaya devam etmek...

İki yeni Woodstock filmi ve bir kitap
Woodstock Festivali'nin 40. yılında konuyla ilgili 3 adet referans kaynağı var elde. Beeban Kidron'un yönettiği ve başrollerinde Sienna Miller ile Cillian Murphy'nin yer aldığı 'Hippie Hippie Shake' ilk dikkate çarpan yapım. Tabii bunda Miller'ın filmde saçlarında çiçeklerle çırılçıplak soyunduğu sahnelerin yarattığı merakın da etkisi var! Eylül ayında gösterime girmesi beklenen filmde Miller ve Murphy ikilisini 'savaşma seviş' diyen hippiler olarak izleyeceğiz. Ağustos sonunda gösterime girecek Ang Lee yapımı 'Taking Woodstock' ise festivalin organizatörü Michael Lang'in geçen ay piyasaya çıkan anı kitabı 'The Road To Woodstuck-Woodstock'a Giden Yol'dan ilhamla senaryolaştırılmış.

Festival notları
* Festivalin organizasyonu Michael Lang, John Roberts, Joel Rosenman ve Artie Kornfeld'e aitti. Wall Street'te çalışan John Roberts ve avukat Joel Rosenman bir golf sahasında tanışıp da arkadaş olunca, zaten aileden zengin olan iki kafadar kendi işlerini boşlayıp hayallerinin peşinde koşmaya başladılar. Mart 1967'de, Wall Street Journal ve New York Times'a verdikleri ilan 'Sınırsız sermayeye sahip genç işadamları parlak fikirler arıyor...' ilanı da bunun bir kanıtı. Ayrıca ikilinin Woodstock'ın gerçek olmasındaki kapital katkısı büyük.
* Capitol Plak Şirketi'nde çalışan Artie Kornfeld menajerlik yapan Michael Lang'e Bob Dylan, Van Morrison, Janis Joplin gibi isimlerin Woodstock'ta takıldığını ve orada bir stüdyo açmak istediğini anlatması festivalin tohumlarını da atmış oldu.
* Festival organizasyonu yapılırken Woodstock ilçesi ile sorun yaşansa da, organizatörler de festivale bu kadar insanın katılmasını beklemiyordu. Ama gerekli izni almak için söyledikleri 'en fazla 50 bin kişilik bir festival' cümlesinin yalan olduğunu da biliyorlardı. Kapı açıldıktan sonra içeriye biletsiz giren insan sayısı 300 bindi!
* Jethro Tull'ın festivalde yer almayışının sebebi olarak, grubun beyni Ian Anderson'ın 'bütün bir hafta sonunu pasaklı hippilerle geçirmek istemeyişi olarak gösteriliyor!
* Festivalin en büyük hayal kırıklığı; son dakika gelişmesi olarak The Doors'un performansının iptal edilişi olsa gerek.

SELİN ÖZAVCI