Cin bizi eteğimizden yakaladı

Laf, kilisenin bahçesindeki asırlık çınarlara ve aralardaki incirlere geldi...
Mehmet Ağabey'in ağzının yamuk olması, doğaüstü güçlere bağlandı
Haliç-Fener Vodina Caddesi yıllarımız.

cin İlk gençliği yaşıyoruz ve Ramazan'dayız. Oturduğumuz Ceneviz tuğlalı evin karşısında kilise var. Arkadaşlarla geceler çok daha renkli. Köprübaşı Durağı'ndaki Mavi Köşe'de -Arnavut'un Yeri- iftar yapmışız. Tahtaminare Camii'nde, Usturumcalı Hüsnü Hoca ile teravih namazını kılmışız. Sonrası, dar caddenin uygun bir yerinde lak lak. Liseye birlikte gittiğimiz Yılmaz Özbay birden konuyu açtı; 'İncir ağacında barınanlar'. Toplam beş kişiyiz. Herkes tek tek anlatmaya başladı. Laf önünde oturduğumuz kilisenin bahçesindeki birkaç asırlık çınarlara ve aralardaki incirlere geldi. Cinlerin-perilerin bu meyveyi sevdiğinden söz edildi. Kemerburgaz'da görüldüğü iddia edilenler üstüne yeminler bile dinledik. Atan'ı üç tanesi kovalamış. Altını ıslatırken dahi, bildiği tüm duaları okumayı ihmal etmeyerek kurtulduğunu söyledi.
İLK ÇARPILMA ÖRNEĞİ
Mahallenin bisikletçisi Mehmet Ağabey'in ağzının yamuk olması doğaüstü güçlere bağlandı. Semt ünlüsü bazı hafifmeşrep bayanların evine girip-çıkarken bir 'yatıra' yakalandığı, çok ciddi biçimde öne sürüldü. Bu 'Yerel Donjuan'ın zamansız ölümü de örneklemeye benzer şekilde olmuştu. Eyüp'te bisikletle giderken, yokuş aşağı inen kamyonetin altında kalmıştı. Bizimkilere göre herhalde kamyoneti 'Namuslu Baba' kullanıyordu.
PEŞ PEŞE
Sırası gelenlerin salladığı gecenin biteceği yoktu. Sabah okul yok, tatildi. Annemiz Çorlu'ya ağabeyimizin yanına gitmişti. Sahuru da hallettikten sonra, demir kapılı eve yöneldik. Arka cepten kocaman anahtarı çıkardık. Korku hikayeleri dinleye dinleye tüylerimiz havada kapıyı açtık. İçeride kimsenin olmamasını bilmek, kabusu artırdı. Girişin sağında soyunup pijamaları giydik. İkinci kata çıkmak için merdivenlere yöneldik. İlk adımımızda sağ tarafımızdan biri yakaladı. Dönüp bakamıyoruz bile. O çekiyor, biz kurtulmaya çalışıyoruz. Sonunda, 'caart' diye bir sesle beraber pijamanın bir bölümünü bırakıp kaçtık.
SABAH SÜRPRİZİ
Fırladık ve uçarak tırmandık. Yattığımız odaya girer girmez, kapıyı kilitledik. Uyumak ne mümkün. Aşağıdan ses gelmiyor. Güneş doğarken, dalmışız. Gözümüzü açar açmaz, bir cesaretle kendimizi topladık. Meraktan çatlıyoruz. Aşağının yolunu tuttuk. İndiğimizde acı gerçek ile karşı karşıya kaldık. Pijamadan ayrılan cep, tahta tırabzan tahtasına takılmış öylece duruyordu. Anlayacağınız, beynimizi öcü öyküleriyle doldurmanın bedelini ödemiştik. Ortada cin-peri yoktu. Kendi paniğimizin kurbanı olmuştuk. Yine de, annemiz Çorlu'dan, babamız İzmir'den dönene kadar, geceleri pek rahat yattığımız söylenemez. Bu konuda epey sabıkamız var. İleride yine bazılarından söz eder, sizin de uykunuzun içine ederiz. Tabii, yazının başına 'RTÜK'ten onaylı '17+' işareti' koyarak.

ÖYLE GÖMÜLECEKSİNİZ
Ata Nine'den miras bir öyküyü çok severiz. Yeri geldi, tekrarlayalım. Biz buna 'Horasan Hikayesi' adını verdik:
Zengin tüccar, çocuklarını toplayıp, son dileğini bildiriyor; 'Beni çoraplarımla gömün'. Sözü aldıktan 24 saat sonra vefat ediyor. Sıra defin işlemine gelince, vaziyet imama bildiriliyor. Hoca efendi: 'Mümkün değil. Nasıl geldiysek öyle gideceğiz'de direniyor. Sonuçta bu varlıklı adam kabrine sadece kefenle konuluyor. O an en küçük oğlunun aklına babasının 'Gömüldükten sonra bakın' notu düştüğü mektup geliyor. Hemen açıp, içindekini okuyorlar: 'Gördünüz mü, bunca servetime rağmen, öbür tarafa çoraplarımı bile götüremedim'
Evet, dileriz bu kıssadan hisse kimilerine ders olur. Fakir fukarayı unutmayıp bu mübarek günlerde en azından gariban sofralarını donatırlar.

ELİ SIKI SÖZLER
Cimriler, kendilerinin ölmesini isteyen insanlara para toplarlar. S. Leszczynski

Gel dese de bakma Nekes -Cimri- aşına, bir fırsat arar da kakar başına.
Neyzen Tevfik

Cimri öyle kimsedir ki, dünyada fakir gibi yaşar, ahirette zengin gibi hesap verir.
Hz. Ali

Yoksul, dünyanın bazı nimetlerinden, cimri ise bütün nimetlerinden mahrumdur.
L. Bruyere

KORKUYORUM
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
İşte, bunun için korkuyorum;
Beni de sevdiğini söylüyorsun...
(William Shakespeare)

Burhan Ayeri