22 EKİM 2009 PERŞEMBE

Aslı Aydıntaşbaş asli.aydintasbas@aksam.com.tr

Başkanın adamları

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'le, dünyanın en güzel şehrinde, Paris'teyiz. Düşünüyorum da, en son Gül'le seyahat edeli iki yıl olmuş. Gazetecilikte liderlere yakınlık, her zaman avantaj, ancak bazen mesafenin de faydası var. Sürekli Ankara'da olsam, sık sık resmi gezilere katılan biri olsam, belki gördüklerimi kanıksar, şimdi yapacağım gözlemleri yapamazdım. Gül'le en son 2007 seçimleri öncesinde hala Dışişleri Bakanı'yken seyahat fırsatım olmuştu. Aradan geçen iki yıldaki değişim, bence çok çarpıcı. Özetlemeye çalışayım.

Öncelikle, siyasette bitmek tükenmek bilmeyen gerilim sürerken kendini bütün bunların dışına çekmiş, polemikten uzak bir siyasetçiyle seyahat etmek başlı başına bir lüks. 2007'deki sıkıntıları, Abdullah Gül'ün o dönemdeki gerilimli halini hatırlıyorum da, üç gündür birlikte olduğumuz kültür ve siyaset felsefesine, Kürt sorununun çözümü üzerine kafa yoran devlet adamıyla karşılaştıramıyorum bile.
Cumhurbaşkanı nasıl ki Ahlat'ı, Ani'yi bir kültür hazinesi olarak himayesine almış, Kürt sorununun çözümünü de (günlük siyaset ve icraata bulaşmamak kaydıyla) himayesine aldığını görüyorum. Biliyor ki, istese, hamaset yapsa, 2012 Çankaya seçimleri ya da daha sonrası için şimdiden puan toplayabilir. Ancak bunu yapmamaya kararlı görüyorum Cumhurbaşkanı'nı.
Bu anlamda Gül'ün dün AKŞAM gazetesinde yayınlanan 'üslup uyarısı' da çok önemli. İktidar ve muhalefe ortak yapılan bir uyarı bu: 'Siyaset üslubu 70'lere, 80'lere benzemeye başlıyor. Hoş değil. Geçmişte bedeli ağır oldu. Kırıcı, rencide edici üslupla söylenenler dinlenemez hale geliyor.'
Reis-i Cumhur'la seyahat ederken bir başka şey dikkatimi çekiyor. Gül, Çankaya'ya çıkarken, kendine güvendiği, 'silah arkadaşım' diye gördüğü AKP'lilerden oluşan bir ekip kurmamış. Tam tersine diplomasi ve kültür ağırlıklı bir iç kabinesi var. Örneğin; görüyorum ki, uçak seyahatleri ve resmi yemeklerde isteyen danışmanlar çok rahat yemeğin yanında bir kadeh şarap içebiliyor. Demek ki alkol kullanıyor olmanın kendi pozisyonlarını menfi olarak etkilemeyeceğini biliyorlar.
'Bunda şaşılacak ne var; Çankaya siyaset üstü' demeyin. Bu önemli bir kriter. Kendisi muhafazakar bir kişilik olan Gül, çok rahat muhafazakar yönü öne çıkan danışmanlardan oluşan bir ekip kurabilirdi. Ya da danışmanlar alkol içmeye çekinebilir, kendi hayat tarzlarını gizlemek zorunda kalabilirdi. Bunun örnekleri çok.

Peki Çankaya'nın iç kabinesinde kimler var? Bu gezide en dikkatimi çeken CHP kökenli eski milletvekili Zeynep Damla Gürel'in Çankaya'nın dış ilişkilerinde oynadığı rol oldu. Gürel, milletvekilliği döneminde Avrupa siyasetinde geniş bir çevre edindi. Maalesef bu parlak genç siyasetçi CHP'ye fazla geldi. Gül, geniş bir network'u olan Gürel'i iyi değerlendiriyor.
Basın Başdanışmanı Ahmet Sever de AB uzmanlığı olan eski bir gazeteci olarak Çankaya'nın Avrupa medyasındaki imajını yönetiyor. Seçilen medya hedefleri ve Gül'ün AB nezdindeki profili yüksek.
Dış politika danışmanlığında Ortadoğu ve ABD'yi iyi tanıyan Büyükelçi Hüseyin Diriöz, aynı alanlarda uzmanlığı olan Gürcan Türkoğlu'nun yerine geldi. Diriöz, diğer danışmanlar gibi yabancı muhataplarıyla rahat diyalog kurabilen, hoş sohbet biri. Avrupalılar, kendilerine benzeyen insanlarla muhatap olmanın rahatlığını yaşıyor.
Ve gezide Cumhurbaşkanı Başdanışmanı Mustafa İsen de var. Turizm Bakanlığı kökenli, edebiyatçı, kültür adamı. Yüzü Batı'ya dönük. Kuşkusuz Çankaya'nın edebiyat ve sanat dünyasına açılması, kültür mirasını sahiplenmesinde etkili.

2007 öncesi asık suratlı, tek tük odada bilgisayar bulunan, Sovyetler'de devlet dairesi tarzı işleyen Çankaya'yı hatırlıyorum da, arada dağlar kadar fark var.

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.