25 KASIM 2009 ÇARŞAMBA

Serdar Akinan

'Hocam yeşili yak... Dur kırmızı yansın'

Beşiktaş'ın ortasındaki yaya geçidi adeta Türkiye'nin geçiş noktası. Her gün binlerce insan o ışıklardan geçiyor.
Bir gün yolunuz o yaya geçidine düşerse, yolun karşı tarafında sizin gibi bekleyen insanlara bakın.
Karışımı asla bilemezsiniz...
Bazen...
Yorgun bakışlı emekliler, sırtlarında gitar çantalarıyla kimi küpeli gençler, el ele tutuşup dünyayı unutan aşıklar, gökyüzünü masum bakışlarla keşfeden ayyüzlü bebekler, o bebekleri ihtimamla taşıyan şık ve mutlu anneler, türbanlı tertemiz bakışlı genç kızlar, ciddi ve illa takım elbiseli; meçhul şirketlerin meçhul ve mutsuz çalışanları...
Kimisinin telaşı vardır... Koşarak gelirler yaya geçidine... Kırmızı ışığı görür görmez saygı ve sabırla durup beklerler.
Beklerken, bazen kendileri bile fark etmez, bir çırpıda o kalabalığın gövdesine karışıverirler.
Saygı ve sabırla bekleyenlerin kimisi Kürt, kimisi Alevi, kimisi Laz, kimisi Musevi, kimisi AKP'li, kimisi CHP'li, kimisi İşçi Partili, kimisi İzmirli, kimisi Diyarbakırlıdır.
O anda kim ve ne olduklarını kim bilebilir?
O anda bunun ne önemi vardır?
O anda aslolan herkesin durmasıdır.
Gözler trafik ışıklarını taşıyan direğe doğru bakar. O direkteki ışıklı şekillere... İnsanlar, dimdik duran kıpkırmızı adamın bir anda sönmesini ve hemen altında siyah bir leke gibi duran telaşlı adamın yemyeşil yanmasını beklerler...
Neden beklerler?
O ışıklar kaidedir... Akıp giden hayatı düzenler. Ve elbette hayatidir.
Hukuk budur. Uyarsın... Ya da uymazsın...
Mesela yeşil yayalara yandığında bu kitle güvenle adımını yola atar.
Taşıtlar durmuştur.
O arabalardan biri kalabalığın arasına dalmaya kalktığında o kitle kızar, bağırır...
Hatta sürücüye küfredenler ve o taşıtı tekmeleyenler bile çıkar...
Kırmızı ışığın sönmesini sabırla beklemeden yola atlayan yayalara ise genellikle bekleyenler tarafından tepki gösterilmez.
Zira kitle açısından adı konmamış bir ilahi adalet bekleyişi vardır. Yani bir araç o yayaya çarpabilir ve kitle gözünde o yaya bu-ceza/kaza-riskini almış olur.
Ancak tersi doğru değildir... Asla...
Fakat en mühimi tüm bu akışı kurallara bağlayan ve yöneten bir referans vardır.
Trafik ışıkları...
Renk ve şekilleriyle bir koddur. Kaosa izin vermez.
Bunu çok iyi anlamak gerekir.
Hukuk da böyledir.
Bugün Türkiye hukuk adına son derece tehlikeli bir noktada.
Işıkta sabırla bekleyen yığınlar ve araçlar, bu ülkenin tüm trafik ışıklarına olan inancını yitiriyor.
Neden?
Birileri o ışıklarla oynuyor.
Bu ülkede, giderek artan oranda, hukuk siyasete alet ediliyor.
Onlarca akademisyen, yazar, çizer, siyasetçi, gazeteci, bürokrat aylardır tutuklu...
Kamuoyu bu insanlara atılan suçlamalar gerçek mi değil mi hala bilemiyor. Sabırla bekliyor.
Öte taraftan terör örgütü üyesi olduğu sabit, üstüne üstelik bu suçunu itiraf eden ve pişmanlık duymayan insanlar ise serbest...
Daha vahimi, kanunlara göre suçu sabit bu insanlar ayaklarına hakim ve savcı yollanarak serbest bırakıldılar.
Beşiktaş'ta o ışıklarda onca yayayla birlikte yeşil ışığın yanmasını sabırla beklerken insanların yüzlerine baktım...
Nedense o görüntüleri düşündüm. Son aylarda yaşanan hukuksuzlukları düşündüm.
Birileri bu ülkenin tafik ışıklarıyla oynuyor.
Işıkları işine geldiği gibi yakıyor veya söndürüyor...
Birileri, geçecek arabanın plakasına göre bazen yeşili bazen kırmızıyı yakıyor.
Birileri, ışıkta bekleyen kitlenin yapısına göre ışığı yeşile çevirip arabaları durduruyor.
Yıllardır bu ışıkları referans alan yığınların şu an için kafası karışık. Nereye kadar?
Şu anda yaşanan kaostur...
Birileri bu kaosu kontrol ettiğini sanıyor.
Kaos kontrol edilmez.
Ve hiç şüpheniz olmasın bu kaos sürdürülebilir değildir.
Beşiktaş meydanındaki trafik ışıklarını sadece bir saatliğine geçen arabanın plakasına veya o ışıkta bekleyenlerin ait olduğu kimliğe göre yönetmeye kalkarsanız o meydan kısa sürede karışır ve büyük kavga çıkar.
Olacak olan budur.
Ahali, toz duman dindikten sonra; önce trafiği düzenler sonra da o ışıklarla oynayanlardan hesabını sorar.
Şüpheniz olmasın.

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.