09 ARALIK 2009 ÇARŞAMBA

Serdar Akinan

Zamana sığınmak

'Zaman ağda kıvamındaydı o gün, yeryüzünün ağırlığını da ağırlığına ekleyerek yavaş yavaş üstüme kapanıyordu.'
Hasan Ali Toptaş'ın 'Sonsuzluğa Nokta' adlı eserinde altını çizdiğim onlarca cümleden biriydi bu...
Usta'nın cümlelerini okumak tabiata baktığımda aldığım hazzı veriyor...
Yüreğimi ferahlatırken varlığa anlam katıyor.
Hasan Ali Toptaş okuyorum.
Ülkemin geleceğine dair sönen umutlarımın yarattığı sıkıntıyı Hasan Ali Toptaş'ın büyülü cümleleri dağıtıyor.
Kimi zaman saat dokuzu göstermeden uyuyorum. Ezan okunmadan uyandığımda karanlık mı daha kör yoksa sessizlik mi bilemiyorum.
Işığı yakıp 'Sonsuzluğa Nokta'yı alıyorum.
Kelimeler, içimdeki kör pusu dağıtan hafif bir rüzgar gibi yüreğimde esiyor.
Bir parça olsun endişem dağılıyor.
'Bu kadar depresif olma canım. Ne var endişe edecek, bak Washington'dan gelen haberler ne güzel. Başbakan istediğini aldı' diyebilirsiniz.
İnanın benim karnım tok bu haberlere...
'Bu kafayla açılım olmaz... Bu iş, bu yöntemle ülkeyi olmadık yerlere savurur. Savuruyor...' demiş olmanın da fazla bir önemi kalmadı.
Türkiye gerçekten savuruluyor.
AKP kadroları anlaşılamaz bir sarhoşluk içinde, korkarım, gidişatı görmüyor.
Anayasa'dan 'Türk' kelimesini çıkarma planları yapıyor.
Bunu da ilan ediyor.
DTP kadrolarının ise 'silahlı siyasal mücadele' konusundaki ikiyüzlü tavrı ve süreci dinamitleyen açık provokasyonları aslında tam da temsil ettikleri Kürtlerin geleceğini hedef alıyor.
Bugün son derece kontrolsüz bir şekilde savruluyoruz.
AKP'nin açılım kelimesinin karşısına yazdığı cümleler ile DTP heyetinin beklentileri arasındaki muazzam uçurumun dibinde maalesef bu ülkenin kanlı geleceği yatıyor.
Nuray Mert'in 'Kürt İntifadası'nın eşiğinde' yazısı bu anlamda dikkatle okunmalı.
AKP'nin tasarladığı haliyle bir Kürt açılımı olmayacak.
Bu kesin.
Mesele, DTP'nin umduğu bir muhataplık noktasına da elbette gelmeyecek.
CHP'nin ve MHP'nin söylemi de maalesef dar ve tıkayıcı.
Zira söylemleri, DTP'ye oy veren üç milyona yakın yurttaşın siyasi beklentilerine yanıt veremiyor.
Tüm aktörlerin başka rotalarda seyrettiği, başka başka kerterizler aldığı bu coğrafya ise dalgalanıyor.
Yığınlar fazlasıyla ayrıştı ve artık keskinleşen saflardan bahsedilebilir.
Ama ne yalan söyleyeyim daha fazla birkaç kelam dahi etmek istemiyorum. Kabusları paylaşmanın artık ne anlamı var? Çıkıp birçokları gibi sırf yalakalık olsun diye samimiyetsiz laflar da edemem.
Gene Hasan Ali Toptaş'ın o şerbet gibi satırlarına sığınmak istiyorum.
'İğde kokularına yaslanan tahta çitler'den, 'çocuk yüzlerinde gezinen hayal meyal bisikletler'den, 'mor bakışlı kadınlar'dan, 'gölgesinde küçülerek büyüyeceğimiz' zamanlardan bahsetmek istiyorum.
Gölgesinde yaşayarak öleceğimizi düşüneceğimiz; bu zamana ait olmayan bir gizli ülkenin gönlüne sığınmaktan başka ne yapabiliriz ki?
İnsanlar değil insanlık ölürken.
Bir ülke, bu kadar kısa zamanda bölünürken...
O ülkenin sahici yazarlarının umman gönüllerinden taşan büyülü satırlara bir amentü gibi sarılmaktan başka elden ne gelir?

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.