17 MART 2010 ÇARŞAMBA

İ.Hüseyin Yıldız huseyin.yildiz@aksam.com.tr

Kadının kaderi

Gazetelerin üçüncü sayfalarında bolca rastlarız; 'kadın meselesi yüzünden çıkan kavgada...' diye başlayan haberlere. Evet, kadın meselesi gerçekten önemli ama o haberlerde yer alış biçimiyle değil, toplumsal yaşamımızdaki yeri nedeniyle kadın meselesi önemli. Geçtiğimiz 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü'ydü. Ortaya çıkan tablo, hala sorunu çözemediğimizi gösteriyor. Nazım'ın dizeleriyle 'soframızdaki yeri öküzümüzden sonra gelen kadınlarımız'ın durumu bugün de pek parlak görünmüyor. Türkiye'de kadınlar seçme ve seçilme hakkına birçok Avrupa ülkesindeki hemcinslerinden önce sahip oldular. Fakat kadınların Meclis'teki temsil oranı hala yüzde 8.3'ün altında bulunuyor.
Kadınlarımızın dörtte üçü işgücüne katıl(a)mıyor. Diyelim ki katıldı, kaba bir hesapla yüzde 23'ü iş bulamıyor. Hadi diyelim iş buldu; o zaman da aynı işi yapan erkeklerden ortalama yüzde 15-20 daha az ücret alıyorlar. Yüzde 12'si okuma yazma bilmiyor. Evde dört duvar arasına sıkışıp kaldığı için, çoğu hayatı tanıma fırsatı bulmadan evlenmiş, sırtından dayak, karnından çocuk eksik edilmemiş, önce baba sonra koca baskısıyla yaşamaya mahkum edilmiş, kadın filmlerinin usta yönetmeni Almodovar'ın tasviriyle sinir krizinin eşiğindeki kadınlar.
Türkiye'de kadının adı yok, ama dünyada da durum pek parlak sayılmaz. Birleşmiş Milletler verilerine göre dünyada ücretsiz aile işçilerinin yüzde 62'si kadın, işverenlerin ise sadece yüzde 21'i kadın. Ücretli işlerde çalışanların yüzde 39'u kadın. Çalışan kadınların önemli bir kısmı tekstil, tarım gibi düşük ücretli ve kalitesiz işlerde çalışıyor. Siyaset sahnesinde kadın temsil oranı ise yüzde 15.9. Okuma yazma bilmeyenlerin yüzde 63'ü kadın. Avrupa ve Amerika gibi gelişmiş bölgeleri çıkarınca bu tablo daha da vahim hale geliyor.
İşin en acısı da İslam coğrafyasında kadının hala sadece çocuk doğurma aracı ve günah konusu olmasıdır. Oysa Hz Muhammed'in, çağının koşullarında kadının korunması ve özgürleşmesi adına ortaya koyduğu mücadele müthiştir. Arap kültürünün etkisinden kurtulamayanlar, İslam'ın bu temel mesajını anlayamadılar ya da anlamak istemediler. Aksine kadını tutsak etmeyi dinin gereği diye dünyaya sunarak, İslam'a en büyük kötülüğü yapmaya devam ediyorlar.
İngiltere'de Womankind adlı bir kadın kuruluşunun internet sitesinde insanın içini acıtan veriler var. Acıyı, vahşeti, adaletsizliği, tacizi, ölümü rakamlarla ifade edince biraz da yabancılaşıyor insan hakikate. Burada Afrika'daki açlığın ve yoksulluğun boyutuyla ilgili yüzlerce veri yazsam, bakar ve iki gün sonra unutursunuz muhtemelen. Ama bir akbabanın açlıktan bayılmak üzere olan küçük bir çocuğun yere yığılmasını beklerken çekilmiş fotoğrafını gördüyseniz bir daha unutamazsınız. Rakamlar kifayetsiz kalır görüntüler karşısında.
Yine de bir-iki istatistiki rakam vereyim: 2005 yılında yayınlanan bir çalışmaya göre, İngiltere'de hane içi şiddet kurbanlarının yüzde 85'i kadınmış. Ruanda'da 1994 yılında yaşanan soykırımda yarım milyon kadın tecavüze uğramış. Gelişmekte olan ülkelerde dakikada bir kadın hamilelik veya doğumla ilgili nedenlerden dolayı ölüyor.
Daha vahimi özgürleştiğini sanan kadın, iş dünyasının öznesi olamazken farkında olmaksızın kapitalist tüketim kültürünün metası oluyor. Bütün reklamların en önemli hedef kitlesi kadınlar ya da lüks araba reklamlarından tutun da, dondurmasına, cipsine varana kadar kadın vücudu bir teşhir malzemesi olarak kullanılıyor. Siyasetin öznesi olmasına da izin vermiyoruz kadının. Ama, pek seviyoruz kadın üzerinden siyaset yapmayı ve kadınları kullanmayı. Cennet anaların ayaklarının altındadır derler. Görünen o ki ayaklardan yukarısı pek cennet sefası süremiyor analarımızın...

Yasal Uyarı: TurkMedya internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları TurkMedya Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz.
Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.